Pathway

Status Update

Het is af en toe goed om stil te staan en te kijken waar je nu staat. Soms doe je dat jaren niet, soms doe je dat teveel en soms heb je een aanleiding. Wanneer mensen vragen hoe het gaat, is het antwoord altijd “Ja, goed” – bijna een soort automatisme. Ik heb daar altijd een hekel aan gehad, eigenlijk. Als mensen vragen hoe het met me gaat, wil ik ze dat best vertellen – en laten we eerlijk zijn, wanneer gaat het nou “gewoon goed”? De afgelopen tijd is het wel zo, dat ik bijna geen antwoord kan geven op die vraag. Als ik iemand aan de lijn heb die uit automatisme “Hey man, hoe is het?” vraagt -zonder ook echt te willen luisteren naar het antwoord-, begin ik te haperen. Ik zou willen zeggen “Ja, goed”, maar het kost me moeite de laatste tijd. Als ik daar bij stil sta kan ik dat wel beamen; het gaat ook niet goed met me. Of ja, het gaat wel goed, maar ik ben nou niet echt vrolijk. Of ja, ik kan heel vrolijk zijn maar het wordt altijd wel overschaduwd. Met andere woorden; als ik mijn ‘staat van zijn’ nu [...]

21 mei 2013 - Journal

Who Am I?

Lees verder

Bosbomen

Mijn gedachten zijn net bosbomen. Een wildgroei aan allerlei ideeën, percepties, meningen en gedachten. Het is alsof ik stuntelig, onvoorzichtig door dat bos ren en rakelings langs willekeurige gedachten snel. Takjes breken af, stukjes informatie, stukjes ik. Ik ben me er bewust van. Soms probeer ik stil te staan en een gedachte te beschrijven, maar dat lukt alleen als ik die bomen in plakjes zo dun als een velletje papier kan snijden, vergaand ontleden lijkt de enige manier om enige structuur te brengen in het bos. En je kunt je voorstellen dat een bos vol bomen, een héle grote berg papier produceert. Soms staan er bomen netjes in een rijtje, of heb ik net nieuwe zaadjes geplant. Dan vallen er oude bomen om, andere sterven af van ouderdom over gebrek aan licht omdat ze overschaduwd worden. Het is een chaos, een eigen organisme dat groeit, sterft en veranderd. Ik wil bekend zijn in dit bos. Ik wil het kunnen verzorgen en ervan kunnen genieten, maar het lijkt alsof mijn hartslag me daar de rust niet voor wilt geven. Af en toe wil ik de boel gewoon asfalteren om er maar klaar mee te zijn. Opnieuw beginnen met dat ene kleine [...]

5 april 2013 - Filosofie

Who Am I?

Lees verder

The Trance Experience

Voor iedereen is er een plek waar ze echt thuishoren. Voor iedereen is er de perfecte setting die past bij je persoon, je leefstijl, je denken, je alles. In 2011 is mijn leven veranderd. De eerste keer dat ik mijn familie ontmoette, de eerste keer dat ik thuis kwam. Ik ging naar O.Z.O.R.A. en een nieuwe wereld ging voor me open. Iedereen die daar was, of naar soortgelijke gebeurtenissen heeft het gevoeld; we are one. Op zo’n evenement voel je de energie in de lucht, nooit gedacht dat het ‘echt’ zou kunnen. Ik geloofde er wel in op een abstracte manier. Ik dacht dat als mensen spraken over een bepaalde ‘energie’ ze geen beter woord konden vinden. Maar het is echt, de positieve energie is voelbaar als een tinteling in je lijf, als een onverklaarbaar gevoel in je psyche en je wéet dat iedereen om je heen het ook merkt. Je kunt door duizenden mensen heen kijken in de verte, iemand in zijn of haar ogen kijken en je hoort als het ware elkaar denken: “Dit is het, dit is het helemaal”. Een grijns is niet te onderdrukken. Natuurlijk ben/was ik ook bang dat de scene zou veranderen. Goa wordt [...]

19 februari 2013 - Journal

Who Am I?

Lees verder

De innerlijke neuroot

Er komen momenten in je leven dat er iets veranderd. Vaak subtiel, zoals een klein rukje aan het stuur op de snelweg. De richting veranderd niet, maar toch trek je jezelf een beetje recht. Je zou het ‘volwassen worden’ kunnen noemen. Ik zou het bijna een vorm van ‘mindfulness’ willen noemen, was het niet dat die term ten schade en schande wordt gebruikt om ‘hippe’ overpriced boeddha beeldjes, kaarsjes en tijdschriften met foto’s stenen en ‘feng shui’ woonruimtes aan middelbare vrouwen te verkopen. Ik heb het dan over de ‘echte’ mindfulness; het bewust zijn van jezelf, je gedachten, je handelen, je lichaam. Met ‘innerlijke rust’ op jezelf kunnen reflecteren zonder actieve handeling, puur door observatie van jezelf. Dit is een besef dat de laatste tijd gegroeid is bij mij; ik heb een innerlijke neuroot. Een eeuwige druktemaker die het liefst doelloos, panisch, gillend in paniek op en neer rent zonder daadwerkelijk een doel te hebben. Dit uit zich lichamelijk; ik adem heel oppervlakkig en snel, m’n spieren staan altijd gespannen, m’n gedachten zijn chaotisch, ik vergeet veel, heb last van exceem en zweet bij het minste of geringste. Vaker dan eens heb ik gemediteerd, tot rust proberen te komen. Altijd [...]

8 januari 2013 - Journal

Who Am I?

Lees verder

Relaties

“Vriendschappen zijn net planten, als je ze te lang verwaarloosd gaan ze dood” – een citaat uit The Sims om aan te geven dat zelfs in je digitale leven je niet zonder vrienden kan, tevens een gedachte die de laatste tijd weer door m’n hoofd spookt. Een ander citaat dat tegelijkertijd in me op komt is “Ondernemen, kan je sociale omgeving dat wel aan?” uit een startend-ondernemers blad dat ik ooit gelezen heb. Dat artikel ging voornamelijk over de relatie met je partner en eventueel kinderen, kunnen zij het wel aan? “Ja, hoezo?!” dacht ik toen, naïef als ik was toen ik dacht lekker geen vaste werktijden te hebben en alle winst in m’n eigen zak te kunnen steken. Ik zou toch vrij kunnen zijn wanneer ik wil, doen en laten wat ik wil en er nog vet veel mee verdienen? Oké, zó naïef was ik ook weer niet, maar ik was me helemaal niet bewust van de levensstijl die een bedrijf runnen vereist. Ik dacht, zoals velen, “Ik hou niet van al die bureaucratische geldwolven, die grote coöperaties. Ik ga voor mezelf beginnen en IK ga het anders doen.”. Ik vond het zelfs raar waarom ik de enige leek [...]

15 december 2012 - Journal

Who Am I?

Lees verder

Ik heb vandaag m’n dag niet

Ik heb vandaag m’n dag niet. Dat wil zeggen, ik ben niet bijzonder boos, chagrijnig, blij, gelukkig, maar gewoon “meh”. Het verkeer zat overal tegen, de “maatschappelijke beursvloer” waar ik heen was bleek niets meer te zijn dan aasgieren die je proberen te plukken (misschien is het gewoon niets voor mij, ik kan geen “nee” zeggen), ik loop achter op de huur, m’n rekening is leeg, ik sta voor gesloten deuren, ik heb geen zin om te eten maar heb wel honger en ga zo maar door. Het is allemaal ‘meh’. In dit soort gevallen keer in me naar het Taoïsme, de rust opzoeken, het wezen als water, geen weerstand bieden, laat alles maar gebeuren; Wu Wei. Staat er op m’n scheurkalender “Wees als water, biedt geen tegenstand”. Meegaand zijn, dat ben ik wel, maar ik heb ook de nodige stress omdat ik nodig aan de sales moet, en die skills moet ik echt verder ontwikkelen, maar die gaan zo tegen m’n aard in. Dat draait alleen maar om weerstand bieden, slinks en gevat zijn. Ik ben helemaal niet zo commercieel, helemaal niet zelfs. Ik hou van m’n werk en ik help mensen graag, maar producten aansmeren daar houd ik niet [...]

22 november 2012 - Journal

Who Am I?

Lees verder

Feit des levens

Wat is de zin van het leven? Waarom zijn we hier? In mijn strijd tegen de “crisis” als ondernemer vraag ik me wel eens af waarom geld toch zo belangrijk is. Waarom moet ik verdienen? Wat voegt dat toe? Waarom werk ik überhaupt? Wat moet ik doen, als ik toch weet dat ik weer dood ga en het uiteindelijk, globaal gezien, niemand iets van mijn bestaan zal merken? Wat is dan de zin van het leven? Ik heb een minor Filosofie gedaan, in de semesters Zingeving en Ethiek. Wat is goed en fout, wat is het nut van dit alles? Daar werd natuurlijk bevestigd wat we allemaal al wisten; er is geen definitieve “zin van het leven”. Maar, bedacht ik me laatst, er is wel een féit des levens. Hét feit des levens is dat we bestaan, grofweg genomen zo’n jaar of 80, en dat we weer doodgaan. Daarbij kun je stellen dat je tot je 15e/16e levensjaar niet echt met leven bezig bent, maar aan het ontwikkelen bent. Vanaf je 16e bepaal je je eigen leven voor de resterende 64 jaar die je nog hebt (wederom, grofweg genomen). Bedenk je dan eens dat mensen, rijk of arm, dik of [...]

24 oktober 2012 - Journal

Who Am I?

Lees verder

Groeipijn

Ik zou graag meer over “de zaak” schrijven, meer vertellen over alles waar we ons dagelijks mee bezighouden, boos willen schrijven over wat fout gaat, vol passie vertellen wat voor (geweldige) plannen we in het verschiet hebben. Het lukt me alleen nooit, om twee redenen; 1 - Als ik thuis kom, wil ik even ergens anders aan denken 2 – Het “verklappen” van de bedrijfsgeheimen en processen is nooit slim. Vooral dat laatste houdt me tegen, maar het is niet voordelig voor ons, voor onze klanten, en juist wel voor de concurrentie. Ik probeerde vaak wel het een en ander op papier te zetten, maar als ik alle “juicy details” schrap, blijft er een vaag, onnavolgbaar verhaal over. Jammer eigenlijk, ik zou mijn ervaringen graag delen met de buitenwereld. Misschien komt dat nog wel als we ‘het gemaakt hebben’, er zitten in ieder geval hele leuke dingen in de koker! Waar ik het wel over wil hebben is de groeipijn van een bedrijf. Het is heel vergelijkbaar als de pijntjes die je als kind hebt als je groter wordt; je groeit maar dat kost moeite. Als je ergens verder mee wilt komen zul je moeten investeren en dat moeten bekopen. Hetzelfde [...]

25 september 2012 - Journal

Who Am I?

Lees verder

Boom 2012

Ozora 2011 was echt een utopie, een week lang genieten en zweven door een tijdelijke samenleving van pure heerlijkheid. Vergeleken met Boom is Ozora een schattig klein kinderspeeltuintje, en is Boom de grote boze woestijn met ruwe rotsen, een onvergeeflijke zon en een hele grote attitude. Maar ik leef nog (gelukkig) en ben thuis gekomen (gelukkig). Voor de mensen onbekend met het “Boom”-fenomeen; Boom (alswel Ozora) zijn grote spelers in de internationale goa-scene; ze worden ook wel “psychedelic gatherings” genoemd. De hoofd-ingrediënten van zo’n festival zijn A) Psytrance & Ambient B) Een ’60s hippiecultuur gemengd met een flinke dosis kunstzinnigheid en alternatieve cultuuruitingen. De muziek is dus electronisch en ‘snachts en loeihard (hoewel er altijd een ambient/chill stage is), de mensen gaan gekleed alsof het nog steeds de Flower Power tijd is maar gaan tegelijk los op die lompe elektronische muziek. De aankleding van dit soort feesten heeft dezelfde thematiek; hippiecultuur met bloementjes en kleurtjes, maar dan overgoten met een flinke lading LSD: Vreemde sculpturen; rare vormen, gigantische lichtgevende paddestoelen en psychedelische regenboog-projecties door de bossen in de nacht. Tot zover zijn Ozora en Boom nog goed met elkaar te vergelijken. Ik had er alleen niet zo bij stil gestaan dat Boom in Portugal [...]

5 augustus 2012 - Journal

Who Am I?

Lees verder

De kwellingen van een creatieveling

Nog 1 dag, en dan heb ik éindelijk een lang verdiende vakantie. Ofja, maandag moet ik nog even terug naar kantoor om wat dingen af te ronden.. En afgelopen dagen zit ik vaak tot nabij het nachtelijk uur te werken om alles klaar te hebben zodat ik überhaupt op vakantie kan (dus in feite heb ik al die uren allang ingehaald). Vakantie is gewoon iets dat (beginnende) ondernemers niet kennen. Het is een ideaalbeeld geschetst in geromantiseerde verhalen over het werk van een zelfstandige creatieveling in een wereld waar klanten eerlijk zijn, luisteren naar je plannen en openstaan voor ideeën.. Een wereld waar bureaucratie ondergesteld is aan het doel, en alles wat je doet briljantie uitstraalt hmmm.. Ik dwaal af. Helaas is dit geromantiseerd. Het lijkt van buitenaf dat ik leuk werk heb, de hele dag bezig zijn met ‘dingen mooier maken’. Maar creativiteit is niet te forceren en zodra je deze ‘skill’ wil verkopen loop je frontaal tegen deze harde muur aan. Om jullie een realistischer beeld te geven van mijn werkervaring zal ik een paar kwellingen opsommen; Kwelling #1 – De markt Creativiteit is een rekbaar begrip, eigenlijk is het de meest vage term mogelijk. Wat is creatief? [...]

12 juli 2012 - Journal

Who Am I?

Lees verder