Fase 3

Sinds een aantal maanden ben ik begonnen in de nieuwste fase in mijn leven. Het bedrijf staat op een laag pitje (zeg maar gerust waakvlammetje). Het was niet rendabel te krijgen, het kostte teveel moeite voor te weinig opbrengst. Achteraf gezien hadden we de drie jaar die we wel succesvol hebben gedraaid anders aan moeten pakken, maargoed, dat weten we dan voor de volgende keer. Helemaal ondernemer af ben ik (nog) niet, er lopen nog wat andere projecten die misschien toch wind gaan vangen en in de tussentijd werk ik bij andere kleine ondernemingen waarbij ik dan wel loon krijgt, alleen maar als ik m’n werk goed lever. Het is een mooie tussenstap, denk ik dan. Dus ik ben in fase 3 beland, na m’n studie en m’n onderneming(en), en hier ziet het er weer anders uit. Eerst dacht ik bij het zien van elk bedrijfslogo “Woah, die mensen hebben een bedrijf opgezet!” – het was een soort vanzelfsprekendheid dat het dan ook goed liep. Die illusie ben ik in ieder geval wel kwijt, iedere keer als ik nu een onderneming zie, zie ik meteen alle problemen die degene erbij zou/zal hebben. Ik vraag me steeds vaker af hoe een […]

De zin van het leven – I

De afgelopen tijd neig ik steeds meer naar een nihilistische kijk op het leven. Niet persé dat slechte, negatieve nihilisme waarvan men zegt “Een nihilist is van mening dat het leven geen zin heeft, maar kan dat nooit weten. Je kunt ook zeggen dat er geen blauwe ganzen bestaan, maar totdat je ze allemaal hebt gecontroleerd kun je het niet met zekerheid zeggen”, maar een stukje pragmatischer. Het leven heeft geen ultiem doel, alles dat je doet als mens maakt eigenlijk geen flikker uit, want dood gaan we toch en de kans dat je iets doet dat de rest van de mensheid beïnvloed is nihil. Dit is dus geen pessimistisch nihilisme, maar een positieve; het geeft immers een gigantisch gevoel van vrijheid. Wat je doet, maakt niet uit. Ergo, doe wat je wil. Maar nu is het een gegeven dat mensen doelen nodig hebben om ‘s ochtends op te staan. Je moet een reden hebben om vooruit te komen, althans, de meesten van ons. Dus zoeken we redenen, geven we ons leven zelf zin. We stellen zelf doelen om naar toe te leven, doelen die enigszins haalbaar zijn binnen de gemiddelde levensduur van de mens. Als je mij dus vraagt, […]

oogway

De waarheid van wijsheden

De afgelopen dagen spookt er een gezegde door mijn hoofd, een simpele set woorden die uiteindelijk mijn dagelijkse bezigheden vastgreep en er zo hard aan schudde dat het me ondertussen heel mijn persoonlijkheid, kijk op de wereld en het leven op aarde heeft doen herzien. Een effect alsof je de plot van een film pas twee dagen later doordringt, zoiets simpels dat eigenlijk al die tijd voor de hand liggend is geweest, maar gewoon niet tot je is doorgedrongen. “Er is alleen maar dit moment” Een waarheid als een koe, bedacht ik me. Het klopt helemaal – voor mij is dit de zin van het leven. Maar toen bedacht ik me dat “pluk de dag”, “leef in het moment” en al dat soort kreten uit spirituele vrouwenbladen eigenlijk hetzelfde zeiden. Eerlijk gezegd begon ik aan mezelf te twijfelen. Als dit zo’n grote waarheid is, waarom leeft niet iedereen er naar? Het is kennelijk gemeengoed, getuige de talloze uitingen en varianten van de uitspraak. Carpe Diem, weet je wel? Waarschijnlijk kost het anderen net als mij een flinke tijd voordat je ‘m snapt. Er is alleen maar dit moment. Dat kun je heel letterlijk nemen. Jij zit nu achter je scherm, […]

vierkant_oranje

Ondernemen in de crisis

De koek is op, de kraan is dicht, het is zover; de crisis staat nu ook aan onze deur. Natuurlijk is dit geen verrassing, het hing al een tijd als een donderwolk aan de horizon waar we al die tijd nog fluitend langs liepen met een schuin oog op de aankomende storm. Maar het is al die tijd een kwestie van tijd geweest, zoals ik schreef; de kraan is dichtgedraaid. Wij zitten niet dicht bij de bron dus bij ons stroomde het water nog eventjes. Nu staan wij ook droog, wij kunnen onze leveranciers niet betalen omdat wij niet betaald worden. Wij worden niet betaald omdat onze klanten ook niet betaald worden, etc etc. Ergens aan het begin van de route is iemand hebberig geworden. En nu, tent failliet? Ha, dat zou betekenen dat we zomaar opgeven. Nee, failliet ga je niet zomaar. Onze cijfers zijn nog prima, we krijgen meer binnen dan we uit moeten geven. Echter krijgen we niets binnen.. Crisis maakt creatief, zeggen ze, en dat is zeker waar. Juist nu werken we double-time om onze huidige projecten snel en goed af te kunnen ronden om zoveel te sparen als mogelijk is. Wanneer die buffer er is […]

Status Update

Het is af en toe goed om stil te staan en te kijken waar je nu staat. Soms doe je dat jaren niet, soms doe je dat teveel en soms heb je een aanleiding. Wanneer mensen vragen hoe het gaat, is het antwoord altijd “Ja, goed” – bijna een soort automatisme. Ik heb daar altijd een hekel aan gehad, eigenlijk. Als mensen vragen hoe het met me gaat, wil ik ze dat best vertellen – en laten we eerlijk zijn, wanneer gaat het nou “gewoon goed”? De afgelopen tijd is het wel zo, dat ik bijna geen antwoord kan geven op die vraag. Als ik iemand aan de lijn heb die uit automatisme “Hey man, hoe is het?” vraagt -zonder ook echt te willen luisteren naar het antwoord-, begin ik te haperen. Ik zou willen zeggen “Ja, goed”, maar het kost me moeite de laatste tijd. Als ik daar bij stil sta kan ik dat wel beamen; het gaat ook niet goed met me. Of ja, het gaat wel goed, maar ik ben nou niet echt vrolijk. Of ja, ik kan heel vrolijk zijn maar het wordt altijd wel overschaduwd. Met andere woorden; als ik mijn ‘staat van zijn’ nu […]

bosbomen

Bosbomen

Mijn gedachten zijn net bosbomen. Een wildgroei aan allerlei ideeën, percepties, meningen en gedachten. Het is alsof ik stuntelig, onvoorzichtig door dat bos ren en rakelings langs willekeurige gedachten snel. Takjes breken af, stukjes informatie, stukjes ik. Ik ben me er bewust van. Soms probeer ik stil te staan en een gedachte te beschrijven, maar dat lukt alleen als ik die bomen in plakjes zo dun als een velletje papier kan snijden, vergaand ontleden lijkt de enige manier om enige structuur te brengen in het bos. En je kunt je voorstellen dat een bos vol bomen, een héle grote berg papier produceert. Soms staan er bomen netjes in een rijtje, of heb ik net nieuwe zaadjes geplant. Dan vallen er oude bomen om, andere sterven af van ouderdom over gebrek aan licht omdat ze overschaduwd worden. Het is een chaos, een eigen organisme dat groeit, sterft en veranderd. Ik wil bekend zijn in dit bos. Ik wil het kunnen verzorgen en ervan kunnen genieten, maar het lijkt alsof mijn hartslag me daar de rust niet voor wilt geven. Af en toe wil ik de boel gewoon asfalteren om er maar klaar mee te zijn. Opnieuw beginnen met dat ene kleine […]

trancex

The Trance Experience

Voor iedereen is er een plek waar ze echt thuishoren. Voor iedereen is er de perfecte setting die past bij je persoon, je leefstijl, je denken, je alles. In 2011 is mijn leven veranderd. De eerste keer dat ik mijn familie ontmoette, de eerste keer dat ik thuis kwam. Ik ging naar O.Z.O.R.A. en een nieuwe wereld ging voor me open. Iedereen die daar was, of naar soortgelijke gebeurtenissen heeft het gevoeld; we are one. Op zo’n evenement voel je de energie in de lucht, nooit gedacht dat het ‘echt’ zou kunnen. Ik geloofde er wel in op een abstracte manier. Ik dacht dat als mensen spraken over een bepaalde ‘energie’ ze geen beter woord konden vinden. Maar het is echt, de positieve energie is voelbaar als een tinteling in je lijf, als een onverklaarbaar gevoel in je psyche en je wéet dat iedereen om je heen het ook merkt. Je kunt door duizenden mensen heen kijken in de verte, iemand in zijn of haar ogen kijken en je hoort als het ware elkaar denken: “Dit is het, dit is het helemaal”. Een grijns is niet te onderdrukken. Natuurlijk ben/was ik ook bang dat de scene zou veranderen. Goa wordt […]

Untitled-1

De innerlijke neuroot

Er komen momenten in je leven dat er iets veranderd. Vaak subtiel, zoals een klein rukje aan het stuur op de snelweg. De richting veranderd niet, maar toch trek je jezelf een beetje recht. Je zou het ‘volwassen worden’ kunnen noemen. Ik zou het bijna een vorm van ‘mindfulness’ willen noemen, was het niet dat die term ten schade en schande wordt gebruikt om ‘hippe’ overpriced boeddha beeldjes, kaarsjes en tijdschriften met foto’s stenen en ‘feng shui’ woonruimtes aan middelbare vrouwen te verkopen. Ik heb het dan over de ‘echte’ mindfulness; het bewust zijn van jezelf, je gedachten, je handelen, je lichaam. Met ‘innerlijke rust’ op jezelf kunnen reflecteren zonder actieve handeling, puur door observatie van jezelf. Dit is een besef dat de laatste tijd gegroeid is bij mij; ik heb een innerlijke neuroot. Een eeuwige druktemaker die het liefst doelloos, panisch, gillend in paniek op en neer rent zonder daadwerkelijk een doel te hebben. Dit uit zich lichamelijk; ik adem heel oppervlakkig en snel, m’n spieren staan altijd gespannen, m’n gedachten zijn chaotisch, ik vergeet veel, heb last van exceem en zweet bij het minste of geringste. Vaker dan eens heb ik gemediteerd, tot rust proberen te komen. Altijd […]

sims

Relaties

“Vriendschappen zijn net planten, als je ze te lang verwaarloosd gaan ze dood” – een citaat uit The Sims om aan te geven dat zelfs in je digitale leven je niet zonder vrienden kan, tevens een gedachte die de laatste tijd weer door m’n hoofd spookt. Een ander citaat dat tegelijkertijd in me op komt is “Ondernemen, kan je sociale omgeving dat wel aan?” uit een startend-ondernemers blad dat ik ooit gelezen heb. Dat artikel ging voornamelijk over de relatie met je partner en eventueel kinderen, kunnen zij het wel aan? “Ja, hoezo?!” dacht ik toen, naïef als ik was toen ik dacht lekker geen vaste werktijden te hebben en alle winst in m’n eigen zak te kunnen steken. Ik zou toch vrij kunnen zijn wanneer ik wil, doen en laten wat ik wil en er nog vet veel mee verdienen? Oké, zó naïef was ik ook weer niet, maar ik was me helemaal niet bewust van de levensstijl die een bedrijf runnen vereist. Ik dacht, zoals velen, “Ik hou niet van al die bureaucratische geldwolven, die grote coöperaties. Ik ga voor mezelf beginnen en IK ga het anders doen.”. Ik vond het zelfs raar waarom ik de enige leek […]

Ik heb vandaag m’n dag niet

Ik heb vandaag m’n dag niet. Dat wil zeggen, ik ben niet bijzonder boos, chagrijnig, blij, gelukkig, maar gewoon “meh”. Het verkeer zat overal tegen, de “maatschappelijke beursvloer” waar ik heen was bleek niets meer te zijn dan aasgieren die je proberen te plukken (misschien is het gewoon niets voor mij, ik kan geen “nee” zeggen), ik loop achter op de huur, m’n rekening is leeg, ik sta voor gesloten deuren, ik heb geen zin om te eten maar heb wel honger en ga zo maar door. Het is allemaal ‘meh’. In dit soort gevallen keer in me naar het Taoïsme, de rust opzoeken, het wezen als water, geen weerstand bieden, laat alles maar gebeuren; Wu Wei. Staat er op m’n scheurkalender “Wees als water, biedt geen tegenstand”. Meegaand zijn, dat ben ik wel, maar ik heb ook de nodige stress omdat ik nodig aan de sales moet, en die skills moet ik echt verder ontwikkelen, maar die gaan zo tegen m’n aard in. Dat draait alleen maar om weerstand bieden, slinks en gevat zijn. Ik ben helemaal niet zo commercieel, helemaal niet zelfs. Ik hou van m’n werk en ik help mensen graag, maar producten aansmeren daar houd ik niet […]