Monthly Archives: October 2009
Nieuwe Jurk
Voor m’n ouders dat ze nog weten dat ik leef, voor m’n collega’s om ze jaloers te maken dat ik wel vakantie heb, voor m’n baas om te laten zien dat ik niet ‘zomaar’ vakantie heb maar ook daadwerkelijk werk, voor m’n vrienden als ze zich afvragen waarom ik niet op de wekelijkse bieravonden ben en voor iedereen die geïnteresseerd lijkt te zijn: Mijn progress in New York!
Op het moment zit ik in een studentenhuis in Eindhoven (whut?), en ja, het ruikt hier een beetje vreemd. Maar daar zijn studentehuizen voor, toch? We vertrekken vannacht rond half 6 uur richting Schiphol, checken om 7 uur in, gaan aan de koffie bij de Starbucks (woohoo!) en vliegen om 9.55 uur richting Chicago.
Alles dat ik dan weet dat zeker gepland is, is een echt Halloween feestje in Brooklyn. Muhauahuahuah.
Daarna wordt het met jetlag en kater projecten bouwen in een design studio, tevens in Brooklyn.
Ik heb een camera, draadloos internet, dus ik hou jullie op de hoogte.
Tot die tijd wat practische informatie:
- Het is best koud, tussen de 12 en 5 graden
- Ons hostel staat op Broadway, langs Central Park (en het schijnt ontzettend ranzig te zijn daar, we zullen zien)
- De expositie is bij Madison Avenue
- Het is daar 5 uur vroeger als hier, dus in NL is het 23:15, in NY is het 18:15.
- Ik probeer elke dag tussen 20:00 en 22:00 iets te posten, dat is dus rond 1 a 2 uur ‘s nachts bij jou thuis.
Stay tuned for more information on your favorite elbows. En voor de mensen die te lui zijn om deze weblog te checken, hier kun je je email adres invullen dan krijg je een mailtje bij elke update (als het goed is). Vrees niet, het is veilig en spam vrij.
De volgende post maak ik vanuit NYC -en als dit de laatste post op deze site is, is er iets goed mis. Maar mam, maak je geen zorgen!-, tot ooit!
Een vreemd stel
Dit is denk ik het gevoel wat Jamaicanen hebben als ze collectief met z’n alle vrij van alle zorgen op het strand staan te dansen, bruisend van de levensenergie. Heerlijk! Ik heb moeite om dit te typen, omdat ik in m’n handen aan het klappen ben. Ik zit achter m’n bureau te stuiteren. In de auto te schreeuwen, op kantoor te dansen (zittend, ja!). Ik heb teveel energie en ik ben aan m’n bureau geketend omdat ik werk voor NY moet doen. AAH!
En al deze positieve energie komt (lekker hard) uit mijn speakers. Ik schaam me voor eerdere vooroordelen, voor het feit dat ik dit meesterwerk niet eerder erkent heb.. Ik heb het natuurlijk over The Odd Couple, a.k.a Gnarls Barkley. …wacht, is dat niet die ene van Crazy? Dat ene nummer waar we in 2006 mee doodgegooid werden? Jawell! Ik vond Crazy ook wel een tof nummertje, maar ik hoorde het te vaak. Voor mij was Gnarls Barkley een one-hit-wonder, en niets meer. Tot ik vorige week iets hoorde met de gedachte “Dit is tof!.. Hey, is dit Gnarls Barkley?!”. Jawell2!
Funky blues soul hip trip hop ten top, maat! En ik hou van goed design, hun website is prachtig!
Chaos en orde, schuwheid en angst
Als ik dan toch een filosofische minor ga doen, neem ik het er vandaag maar van met een stukje gedachtegang. Wilt u daar een kopje thee bij?
Jarenlang heb ik verlangd naar stilte, eenzaamheid, rust, serene kalmte en dergelijke. Mede daarvan komt mijn interesse in Scandinavië ook vandaan; daar is alles groot, leeg en is er alle ruimte voor een mens om gewoon verwonderd naar de zonsondergang te kijken, de sterren te tellen. Maar het is ook een feit dat het aantal zelfmoorden daar vele malen hoger ligt juist door de leegte en lange duisternis. Maar, bedacht ik me vandaag, is dat een reden om er niet te gaan wonen?
Ik ben wisselvallig, zo kijk ik ook uit naar New York. Ik geniet tevens van immense drukte, mensen massa’s, steden die nooit slapen. Maar in die steden zijn we vaak eenzamer dan in de oerbossen. Tussen alle flitsende lampen, gebrom van motoren, tussen al het rumoer – wat zeggen we nou echt? Ik zit hier nog steeds alleen in m’n auto tussen de rest van de mensheid, net zo geïsoleerd. Op straat spreken elkaar niet aan, in het café staan we te socializen met enkel voortplanting in het achterhoofd, in de winkel worden we gehaast omdat er andere staan te wachten. We hebben geen tijd, komen te laat op afspraken omdat de printer (-notabene een apparaat dat ons tijd zou moeten besparen!) niet werkt, staan in files te schreeuwen en te toeteren. En dat echt niet omdat we zo graag op ons werk staan, als we te laat komen buiten onze schuld is het foute boel. De mensheid is schuw, we lijken wel bang voor elkaar. We lopen om op straat, we durven niets te zeggen en maken vaak ruzie om niks..
We leven langs elkaar heen. De Grote Depressie, met z’n alle ons alleen voelen en er niks aan doen. Is dat niet vele malen deprimerender dan ‘gewoon’ rust aan je hoofd?
Randomness
Ik neem aan dat het wel vreemd zou klinken als ik zeg dat ik bomen wil eten als warm ijs. Dan hoef ik het me in ieder geval niet af te vragen. Maar verdomme zeg, wat is het toch een prachtige dag geweest, dit is precies waarom ik van de herfst hou; niet te warm weer, waterig zonnetje, babyblauwe lucht met roze wolken en bomen die uit een schilderij lijken te komen. Kleurencombinaties die ik op een foto nep zou noemen. Alsof ik in een schilderij leef.
En dan die muziek, oh man. Het Zesde Metaal \o/.
Eigenlijk moet je de cd versie horen, maargoed.
Dus New York ja, leuk zeg. Voor de geintresseerde – ik stijg zaterdag de 31e rond 10u op, en ik land de 8e rond 7u weer. Ik ga proberen om hier een beetje een logje bij te houden (denk aan een of twee updates.) met wat foto’s want OH MAN, die foto’s.
Ohja, ik ga me deze week inschrijven voor m’n minor! *tromroffel*.. Filosofie en ethiek _O_! Men neme bedrijfsethiek in het mediadesign vak, een keuzeblok filosofie over theologie en ethiek. Geschiedenis en belangen, nieuwe mensen, verschillende persoonlijkheden en een open geest. Ik kan wel sterven van geluk.
