Monthly Archives: October 2009

Nieuw Jeurrk.

Onder de noemer “OHJAA!”, ik vertrek zaterdag naar New York. Ik moet om 6:30 ofzo al op schiphol staan.
Daar ben ik dan een weekje om samen met andere studenten ons minorproject te presenteren op “Bits ‘n’ Pieces” bij Material ConneXion, in het centrum van New York.
Ons hostel staat langs Broadway, bij Central Park. Ftw.
Ik ben de 8e weer terug. ‘Ta.

Hybride wijsheid

Ik ben dit weekend erg tot mezelf gekomen. Veel gelezen, veel niet-gedacht, veel uitgerust. Gewoon lekker kalm dus. Ik heb de Tao Te Ching nog eens doorgelezen, alswel de Tao van Poeh en ik kan mezelf er in vinden. Vreemd eigenlijk, want zoals jullie misschien weten heb ik me jaren geleden gericht op de Oud-Noorse wijsheden, mythologie en Asatru in het algemeen.
Nu moet ik toegeven dat ik de Noorse leefwijzen, tradities en gebruiken nooit echt eigen heb kunnen maken; deze draaien voornamelijk om familie, eer en traditie. Ik heb niet zoveel met mijn familie of haar geschiedenis. De Tao daarentegen komt me zo helder over dat ik dit weekend, zonder weinig inspanning de werkelijke Tao ook ‘voelde’. Wat het precies is kan ik niet beschrijven – de Tao is immers naamloos.

Ik ben er altijd al vanuit gegaan dat welke religie of levensbeschouwing dan ook uit jezelf komt. Hogere machten mogen dan misschien bestaan, maar ze huisvesten in de menselijke geest. Het is enkel de manier waarop je die macht uit en zich laat uiten. Mijn inziens is elke religie of levensbeschouwing een naamgeving, een etiket, van dergelijke uitingen. Sommige mensen zijn daar zo ver in gegaan om zich te verenigen en duidelijke grenzen op te stellen (het Christendom b.v.), andere laten dat vrijer (zoals het Boeddhisme). Op het moment zit ik dus tussen de Asatru en het Taoisme in. Oosterse wijsheid en Scandinavische levenslust. Een stemmetje in mijn hoofd zegt dat het gewoon niet kan, maar een prominenter stemmetje roept “waarom niet?”.

Als ik religie en spiritualiteit toch als iets persoonlijks beschouw, wat let mij dan om een combinatie te vinden die wellicht weinig andere mensen kennen? Het is niet zo dat Thor vol woede op de aarde zal neerdalen wanneer ik de Tao vind. Het lijkt me tevens ook sterk dat er een stel monniken komen klagen als ik mijn hamer draag.
Daarnaast is de Tao een manier van leven, een die vele malen beter gedocumenteerd en bewaard is gebleven dan de traditionele levenswijzen van de Asatru. En als ik op een heldere avond als deze door de polder kom, geniet van de sterren en de maan, de silhouetten van de bomen en uitgestrekte mistige velden voel ik toch meer de Asatru opspelen. Zit ik echter in mezelf gekeerd, mijn persoonlijke ontwikkeling en spirituele groei, dan is de Tao de weg die ik zal volgen.