Alex is een contente fangirl

To impart elegance all living,
Experience the grandeur in giving,
From existence into oblivion,
Not in cycles but in lines

For everything longed to say,
left unsaid
For everything longed to do,
left undone

..Be with me now

Mensen die mij kennen zullen weten dat ik een grote held/idool heb. Een onbekende Fin met een baardje en een bol hoofd, inderdaad. Niilo Sevänen is zijn naam, zanger/bassist/frontman van de melodieuze death/doommetal band Insomnium. Op 1 na (tot mijn grote woede en verdriet) heb ik al hun optredens in Nederland tot nog toe bijgewoond (alle 3!). Gisteren ook weer in Rotterdam, ik had nog mee gedaan aan een contest in de hoop ze te kunnen ontmoeten, maar helaas niks meer gehoord.

Vrijdagochtend kwam ik er pas achter dat het concert ‘s avonds al was, en het kwam me allemaal eigenlijk niet zo goed uit, en het 3 uur alleen treinen vond ik ook niet zo leuk, maargoed. Ik had toch een kaartje dus ik ben maar gegaan, het is toch je de band die me metal echt heeft leren waarderen.
Aangekomen bij Baroeg was Omnium Gatherum net begonnen. Ik kende de band wel, maar nooit veel aandacht aan geschonken. Op muzikaal gebied is dat wel zonde geweest, zo kwam ik achter. Het klonk namelijk als een mooie samenpak van Insomnium en Swallow The Sun. Helaas was de performance gewoon te belachelijk voor woorden.. De zanger meende dat ‘ie op een ’80s trash-metal concert stond, en de gitarist dat ‘ie in Childeren Of Bodom speelde. De rest van de muzikanten stonden er maar wat bij. Al met al een beetje bleh.
Maargoed, de muziek was wel lekker, dus dan maar buiten de zaal, aan de bar gaan luisteren.

Tot het laatste nummer werd aangekondigd, biertje achterover en snel naar voren in de zaal. Het was tijd voor Insomnium, w00t!
Ik heb mezelf altijd de grootste Insomniumfan in Nederland genoemd, maar ik kwam erachter dat ik niet alleen stond toen de zaal volstroomde met mensen die gezamelijk om de band stonden te roepen. Wat volgende was het beste concert van Insomnium dat ik ooit gezien heb, en waarschijnlijk ooit zal zien. Het publiek zong en schreeuwde uit volle borst mee, er werd gepit en geheadbanged. Dit alles resulteerde in een vuile grijns op de bandleden die zichtbaar genoten was ons, die zichtbaar genoten van hun. Niilo vertelde op een gegeven moment nog dat die avond hun Europese tour begon, en dat ze nog naar België, Duitsland etc moesten. En vooral dat de fans bij al die andere concerten wel heel erg hun best moesten doen om een beter publiek te zijn dan wij. Nou, dan weet je het wel, dan gaan we allout.

Het was een show zoals de eerste shows van Metallica, waar zij als voorprogramma gewoon de show stalen van het hoofdprogramma. Na Insomnium afgelopen was liep de zaal een beetje leeg, bij Swallow The Sun (wat zeker een hele goede band is) stond iedereen maar wat te kijken, het was het na-programma. Zo ik dus ook, ik stond een beetje te kijken en mezelf te verbazen over de vocale wonderen die de zanger uit z’n strot duwde. Maargoed, het was al ‘laat’, ik had nog een 2 uur durige reis voor me, ik heb Swallow The Sun al tig keer eerder live gezien, ik vond het wel best zo. Dus ik loop uit de zaal en verrek, daar staat Niilo met een pilsje rond te kijken.
Ik idoliseer die man al jaren, vooral omdat zijn manier van denken, leven laten en doen erg overeenkomt met de mijne, alleen hem lukte het wel om succesvol te bassen en te zingen. Dus het was niet verwonderlijk dat ik ‘m even aansprak, complimenteerde met de geweldige show en vertelde dat ik tamelijk (hoewel positief) verbaasd was dat ze zo goed ontvangen werden. Toen na een tijdje wat mensen kwamen met stapels merchandise (ik had het meeste al, dus ik had niet veel kunnen kopen) om te signeren heb ik het ook maar even laten gebeuren, toch maar een handtekening meenemen. Niilo nogmaals bedankt voor de geweldige show en succes gewenst op de rest van de tour. Vervolgens heb ik de hele weg naar huis met een grijns gezeten. Ik ben een contente fangirl.