Pathway.nl

Gedachte #4

Alex — Sun, 08 Aug 2010 12:10:52 +0000

Pas wanneer je jezelf niet meer herkent, kun je jezelf echt leren kennen.

Oost west filosofie’s best

Alex — Sun, 01 Aug 2010 11:16:15 +0000

Ik heb al eerder gezegd dat op m’n minorstudie filosofie de Oosterse filosofie vlug wordt afgedaan, het is compleet gericht op de Westerse filosofie. Nou heb ik gisteren een boek gekocht over Westerse filosofie en daar in de eerste 20 bladzijdes worden er al tig verwijzingen gemaakt naar Oosterse invloeden.. Ik noem wat;

Thales van Milete wordt gezien als de eerste Westerse filosoof (620-540 BC) en daar wordt al gesproken van invloeden uit het Boeddhisme en het Godswezen aannemen als iets dat alles belichaamt – de Tao?

Heraclitus, ook geen kleine naam in de Westerse filosofie, hij bekritiseerde bijna alle westerse denken die voor en samen met hem bestonden (en dat niet op de minst zachtzinnige manier…). Heraclitus wordt als een van de grotere invloeden van de Westerse filosofie gezien, zoals Plato en Aristoteles, en er wordt gesteld dat zijn werk vol staat met overeenkomsten met de (in dezelfde tijd geschreven) Tao Te Ching van Lao-Tzu. Er wordt zelfs gespeculeerd of de twee denkers contact met elkaar hebben gehad.

Parmenides van Elea (510-440 BC) stelde dat in onze denk- en waarnemingswereld alles één is, ondeelbaar, onveranderlijk en eeuwig is. Dat is wederom exact de definitie van de Tao.

Dan heb je nog Pythagoras (die van het wiskunde gedoe ja), die stelde ook kosmische verbanden met getallen en daaraan gekoppelde profeten net zoals de I Ching en het 2012 verhaal.

Dit zijn pas de eerste 4 Westerse filosofen uit de oudheid, en alle 4 hebben ze overeenkomsten en invloeden vanuit de Oosterse filosofie. Daaruit kun je stellen dat de Oosterse filosofie net zo lang danwel langer bestaat als de Westerse filosofie, en dat de invloeden niet te ontkennen zijn.

Over pijn en slavenmoraal

Alex — Sat, 17 Jul 2010 11:01:46 +0000

Een grote fout in de menselijke evolutietheorie; we doen elkander altijd pijn. Vaak bewust, net zo vaak onbewust of in ieder geval onbedoeld. Wanneer twee mensenlevens in elkaar verstrengeld raken, gaat er altijd iets kapot, moet er altijd iets opgegeven worden. Alleen zijn en blijven lijkt dan een oplossing, maar daar is die evolutionaire fout; dat trekt een mens mentaal niet – eenzaamheid.
Dus in feite zou je kunnen zeggen dat de mens drang heeft naar drama, de pijn maar natuurlijk ook de liefde die daarbij hoort. Temperament, romantiek, passie.. Er zitten twee kanten aan elk verhaal.
Wat is een Hedonist dan, in dit licht? Een sadist, zou je kunnen stellen; in het Hedonisme draait alles om genot. Zolang het genieten is, is het deugdzaam. Dus als het genot van een moordenaar groter is dan de pijn van het slachtoffer is het ‘goed’.
Eigenlijk zijn we allemaal zo, we willen allemaal het beste, we willen allemaal genieten en soms gaat dat ten koste van iemand anders. Het doel heiligt alle middelen.

Dan kan ik nu de moralistische filosofie van Nietzsche aanhalen; hij kent een slavenmoraal en een herenmoraal. Het slavenmoraal is eigen aan mensen, in zijn mening, die een onmacht tot macht kennen en daarom zichzelf overtuigen om levenslust te halen uit de ‘minderwaardige’ dingen in het leven. Ben ik het nooit mee eens geweest, maar dat terzijde. In die theorie kun je de vorige alinea ook stellen; we willen allemaal genieten en soms gaat dat ten koste van iemand anders – dit zou een voorbeeld zijn van een herenmoraal; streven naar het hoogst mogelijke.
Daarin duik ik dan weer in de underdog-rol, het slavenmoraal; ik geniet ervan om andere gelukkig te maken en dat gaat hoogstens ten koste van mezelf maar nooit een ander.

Hiermee geef ik toe aan zijn theorie. Mijn gevoel past als schoolvoorbeeld binnen het slavenmoraal van Nietzsche. Ik vind het alleen verkeerd verwoord. Nietzsche schildert het ‘andere dienen om zelf beter te worden’ af als iets van de slappe, angstige, wanhopige mens. Oke, ik ben niet de meest stevige rots in de branding, maar ik weet wie ik ben, wat ik hier doe en waar ik naartoe wil. Ik ben een gever, ik ben nou eenmaal zo meegaand als water, ik doe niet moeilijk. Ik hou er niet van om mensen te vertellen wat te doen, en ik voel me d’r prima bij.

Shitstorm

Alex — Tue, 13 Jul 2010 08:13:18 +0000

Het idee van deze weblog is een soort open dagboek. Dagboeken zijn ervoor om shit van je af te schrijven en dat kan ik nu wel gebruiken en dat ga ik nu ook doen. Dus als je het wilt lezen, be my guest. Als je daar geen trek in hebt, vooral niet verder lezen dan.

Ik had eigenlijk geen tijd gehad om dit te schrijven, en de reden dat ik die tijd nu wel heb is tevens de aanleiding. ‘T zelfde geldt voor gisterenavond toen ik er op uit zette om mezelf helemaal de klote in te werken. Goed gelukt, trouwens.
Ik heb dat nooit echt gedaan, het op een zuipen zetten om de rest te ontkennen, en toen ik er mee bezig was, vroeg ik me ook af waarom mensen het überhaupt doen. Maargoed, zoveel mogelijk shit van buiten in je systeem doen heeft als resultaat dat het er allemaal weer uitkomt. Een soort alternatieve reiniging. En met alle, ehm, afvalstoffen die eruit kwamen kwam ook die knoop in m’n maag los, het getril van woede, onbegrip, liefde en verdriet. Ik lag kapot te gaan, en ik heb een partij liggen janken op de vloer. En dat gebeurde vanzelf, dan zal het wel nodig zijn geweest.
En het ging me niet over hetgeen dat ik niet had, maar om ‘t geen dat ik heb gehad. Ik heb heel m’n leven een bepaald verlangen gehad, en zo leek het me vorige week ineens gegund, alles klopte. En het was natuurlijk te mooi om waar te zijn. Stel je dat voor; hetgeen dat je het állerliefste hebt, staat voor je neus in een doos. Uit blijdschap en verwachting neem je je tijd om die doos open te maken, en dan net als je je grootste verlangen vast hebt, wordt het uit je armen getrokken en weggenomen. Back at square one.
En nu dat achter de rug is, heb ik het idee dat ik me weer op andere dingen kan richten, maar ik voel me een ander mens. Alsof ik gisterenavond mezelf heb weggegooid, of in ieder geval aan stukken heb geslagen en nu weer vanaf de grond af kan beginnen.

Maar was het ‘t waard? Tijd zal het leren..

Water

Alex — Mon, 12 Jul 2010 07:34:48 +0000

Water is mooi. Waar het ook komt, het vind een manier om er te passen. Laat het even staan en het vind altijd een perfecte balans. Het komt overal doorheen, het is overal, en het past altijd. Het is ook niet voor niets dat water in het filosofische stelsel van Wu Xing een bijzonder element is. Water wordt beschouwt als het krachtigste element omdat het juist overal aan toegeeft, maar ondertussen slijt het bergen als het nodig is. Water staat voor mij als een soort symbool voor innerlijke rust, kalmte, maar ook kracht en perfectie. Mensen zeggen dat een sterke eigen wil nodig is om te overleven, ik daarentegen -zoals je misschien snapt- ben het daar niet mee eens.
Adaptation, engels voor aanpassing. Het is ook welbekend dat je het meest bereikt in welke situatie dan ook als je in staat bent je aan te passen aan de omgeving.
Wat ik (nog) niet begrijp aan water, is als het absorbeert. Je zou kunnen stellen dat een stukje textiel in het water wordt overgenomen door het water, alsof het een poging doet dat textiel om te vormen naar dezelfde vloeibare staat. Maar water wordt vervuild, en het kan levensbedreigend zijn met een tsunami. En door de constante aanwezigheid en schijnbaar krachtloos van water wordt er snel overheen gekeken. Het wordt als het ware onderschat.
Neem de menselijke geest, het menselijke wezen eens waar als water. Hoe vervuild is het dan?
Ik ben op het moment als een storm in een glas water.

Universele liefde.

Alex — Wed, 07 Jul 2010 07:04:11 +0000

Het internet is een web van mogelijkheden, eerst voornamelijk pornoindustrie maar nu met de opmars en bijna dictatorschap van de Social Media hype zijn ook mensen dichterbij. Zo kwam ik in contact met Andrew Vavrek, huidige frontman van de opensource, online muziekformatie Tryad. Via Tryad kwam ik dus in contact met Andrew zelf, en via hem met allerlei mensen over heel de wereld die zich inzetten voor een beter bewustzijn van het menselijk wezen – iets dat me altijd al gefascineerd heeft.

Zoals je in m’n (aangevulde) over mij stukje kan lezen is zelf exploratie iets dat ik graag doe. Wat me al gauw opviel is dat deze mensen, die een netwerk lijken te vormen van Hawaii tot Amerika, is dat zij zich vooral niet schromen om daar mee bezig te zijn. De laatste paar dagen trekt er een vreemd bekend gevoel aan m’n maag, maar daarbij is er een stuk zelfvertrouwen gegroeid met dank aan goede vrienden.

Andrew vertelde me dat ik net als alles om me heen een onderdeel was dat dit universum, ik ben de natuur zelve en we maken allemaal deel van elkaar uit. Als je van jezelf houdt, hou je op transcendentaal niveau van alles om je heen. Ik doe m’n best, maar ik vind het me moeilijk voor te stellen – gelijke liefde voelen voor iédereen. Maar het is een mooie gedachte, in tijden van twijfel.

Ik kan enkel hopen dat ik het niet alleen kan begrijpen, maar dat ik het ooit ook kan voelen.

Gedachte #3

Alex — Wed, 07 Jul 2010 06:31:18 +0000

Wat zou je opgeven, als je eens voor jezelf kiest? Wat zou je laten gaan om iets te proberen? Zou je de rationaliteit laten gaan om iets transcendentaalst waar te nemen? Zou je vergeten wie je bent, of te verlaten wat je beter maakt? Zou je twijfelen over het eeuwige leven of neem je de sprong in het diepe?
Hak die knoop door of blijf er in vast zitten.

A Lion’s Heart

Alex — Mon, 05 Jul 2010 11:02:59 +0000

There’s a palace a-fallin’
There’s a smoke in the sky
There’s a boy running down into the lowlands tonight
And he’s catching a train to where he’s heard you have been
He’s a fool now among us but a dreamer within
Dreamin’ of you…

En daar ben ik weer. Ik heb eigenlijk stapels schrijfwerk voor m’n minor Filosofie & Ethiek te doen, maar toch kom ik hier nu weer uit met bovenstaande citaat. Het raakte me vanochtend (nog) meer als normaal, ik had het idee dat ik er wel meer over zou kunnen zeggen maar ik zit so to speak in de knoop denk ik, de spraakwaterval zit ergens klem.

Gedachte #2

Alex — Sat, 19 Jun 2010 13:28:28 +0000

Als mensen lachend een rouwcentrum uit lopen, wat betekend dat dan?

vrij van bureaucratie?

Alex — Mon, 14 Jun 2010 14:27:31 +0000

Scholen.. Het gaat veel mensen alleen om het diploma, en mij niet eens eigenlijk. Ik zit op school voor de kansen die ik krijg, want de lessen vinden ‘s avonds thuis op Google plaats. De vakken bezoeken we alleen om ons huiswerk af te laten tekenen. Maargoed, je zit er, het wordt van je verwacht dat je een diploma hebt, ik zit er al 3 jaar en ben bijna klaar. Dan kun je het net zo goed even afmaken, toch?

Het ergste aan al die instellingen vind ik die bureaucratische privatisering, instanties als studielink, studentconnect en whatnot. Nou moet je voor elke instantie stapels papierwerk inleveren, en toch moet het overal 3x dubbel – kan dat niet centraal geregeld worden? Ik moet me elk jaar opnieuw inschrijven op m’n opleiding, alsof ze er vanuit gaan dat ik er elk moment mee kan stoppen. Nouja, het is niet anders denk je dan en je vult braaf al je formuliertjes in. Dit keer, voor de inschrijving voor m’n examenjaar krijg ik dit leuke mailtje;

DUO heeft de status van je aanmelding gewijzigd.
DUO heeft je verzoek tot aanmelding afgekeurd.

Oftewel, ik ben wel afgemeld voor jaar 3, maar ik mag niet naar jaar 4. Waarom? Geen idee. Is het lastig? Nouja, best lullig, maar erg? Waarschijnlijk is het een administratie foutje en is het zo opgelost. Ik ben al aan het bellen! Maar het geeft me wel een glimp van wat het kan zijn. Stel dat ik per direct zonder opleiding zit? Wat dan? Diploma heeft niet zoveel waarde in mijn vakgebied, hier gaat het om de ervaring en portfolio. Die spreken genoeg voor zich. Dus in feite zou ik nu van god los kunnen zijn, gaan werken, freelancen, doen wat ik wilde doen als ik klaar was met m’n studie. Dat voelt als een opluchting, kan je je niet voorstellen! Ik zou er geen moment rouwig om zijn, eigenlijk.
Maargoed, het is wel zo netjes en het hoort zo dat ik het gewoon afmaak enzo. Nu stoppen is echter niet zonde van de afgelopen 3 jaar, het is immers zo dat ik in die 3 jaar veel ervaring en portfolio materiaal opgedaan heb, iets dat me alleen niet was gelukt.
Geen opleiding hebben, elke dag het werk doen dat ik nu alleen in de avonden kan doen, en betaald krijgen voor iets wat ze nu ‘huiswerk’ dopen. Wat een droom, eigenlijk.
Maar helaas, het is al opgelost; het blijkt dat als je je in juni inschrijft voor een examenjaar, je niet in april kan beginnen als eerstejaars… :’).