Filosofie: Zingeving

Ik ben begonnen aan een minor Filosofie & Ethiek, met het thema ‘zingeving’. Een veelgehoorde vraag is “Wat heeft dat voor zin, dan?”. Nuja, dat zou ik nu moeten kunnen beantwoorden, toch?

“Ja, als je die studie hebt gehaald.. Wat ben je dan?”. Een stuk wijzer, sowieso? Wil ik mezelf filosoof noemen? Niet perse – hoewel ik wel merk er sterk m’n eigen theorieën op na te houden.
Deze minor was voor mij een kans om wat anders te doen waar ik normaal gesproken (met m’n reguliere studie) niet aan toe zou komen. Filosofie is zoiets, ik denk graag na over de zin en onzin van de samenleving, de aarde en het universum. Gelukkig zijn er ook mensen in het onderwijssysteem die dat graag doen en mij deze kans bieden.

Onderdeel van deze minor is dat ik op basis van een aantal stukken literatuur per week, een beschrijvend en een opiniërend stukje schrijf. Jullie voelen de bui al hangen – dat ga ik lekker op deze weblog doen!

Maar niet meer in dit bericht, ik hou niet van te lange lappen tekst. Laat ik daarom eerst eens even ingaan op de vraag ‘waarom filosofie’. Filosofie geeft geen feitelijke kennis – alle boeken zijn geschreven als “persoon X vind standpuntY”, nergens wordt gezegd dat iets zo ‘is omdat het zo is’. Filosofen hebben een mening, ideeën en theorieën maar dat wil niet zeggen dat ik die gedachtes deel.
Dat betekend dat je binnen deze opleiding een kijkje neemt in de gedachten van de grootste denkers aller tijden. Ze spreken elkaar vaak tegen, en het strookt vaak helemaal niet met elkaar. Veel theorieën zijn zelfs te ontkrachten met simpele logica (logica, dus geen wetenschap!).

Wat heb je er dan aan? Inzichten verwerven. Bam!
Je identiteit als persoon wordt gevormd door talloze factoren, maar voornamelijk je opvoeding, je jeugd en je sociale omgeving. Dat bevindt zich vaak in een situatie, op een plek. Zo ben ik geboren in Noord Brabant, en hier leef ik nu al 21 jaar volgens Brabantse standaarden, in de Westerse samenleving.
Maar in China gaat het er nu heel anders aan toe, in Frankrijk was het 200 jaar geleden ook heel anders – ga zo maar door.
Met deze opleiding stel ik mezelf open voor alle mogelijke invalshoeken van de kijk op religie, het leven, de zin van het bestaan, de sociaal-culturele samenleving. En in dat geval is Brabant niet toereikend, ik zie hier niets vernieuwends, alles is bekend. En om als persoon (geestelijk) te groeien en wijsheid te vergaren, moet je dingen meemaken, inzichten leren, zien hoe het anders kan en ook dingen anders zien.

Een equivalent voor deze studie is alles achterlaten en de wereld rondtrekken om van The Burning Man festival in America mee te trekken met The Rainbow Society richting Mexico, om vanuit daar met een boot naar Spanje te trekken, een voettocht te maken door Griekenland, in de leer gaan in een Taoistische tempel in India, het koude noorden van Rusland zien – ga zo maar door.
Maar ik ben best wel gehecht aan Brabant, daarom ben ik wel blij dat ik met deze studie ook een andere kijk op de wereld kan krijgen!